1Toe het Jona uit die buik van die vis tot die HERE sy God gebid:
2en gesê: Ek het vanweë my ellende tot die HERE geroep, en Hy het my verhoor; uit die ingewande van die hel het ek geroep, en jy het my stem gehoor.
3Want U het my in die diepte gewerp, in die middel van die see; en die strome het my omsingel: al jou golwe en jou golwe het oor my getrek.
4Toe sê ek: Ek is van u aangesig weggewerp; tog sal ek weer na u heilige tempel kyk.
5Die waters het my omsingel, tot in die siel: die diepte het my rondom toegesluit, die onkruid was om my kop gewikkel.
6Ek het afgegaan na die bodem van die berge; die aarde met sy grendels was om my vir ewig; tog het U my lewe van verganklikheid laat opstaan, HERE my God!
7Toe my siel in my beswyk het, het ek aan die HERE gedink, en my gebed het tot U ingekom, in u heilige tempel.
8Die wat leuenagtige nietighede aanskou, verlaat hulle eie barmhartigheid.
9Maar Ek sal aan jou offer met die stem van danksegging; Ek sal betaal wat ek beloof het. Verlossing is van die HERE.
10En die HERE het met die vis gespreek, en hy het Jona op die droë grond uitgespoeg.