Isaiah 9— AFR20

¹Die volk wat in duisternis ronddwaal, het 'n groot lig gesien; hulle wat in 'n stikdonker land woon – oor hulle het 'n lig geskyn.

²U het die nasie vermeerder, U het hulle vreugde groot gemaak. Hulle ervaar vreugde voor U, soos die vreugde in die oestyd, soos dié wat juig wanneer hulle buit verdeel.

³Want die las van hulle juk en die hout oor hulle skouers, die stok van hulle slawedrywer, het U verpletter soos op die dag van Midian.

⁴Ja, elke stewel wat stamp met 'n gedreun, en elke kledingstuk wat in bloed gerol is, is bestem vir verbranding, is kos vir die vuur.

⁵Want 'n kind is vir ons gebore, 'n seun is aan ons gegee. Die heerskappy is op sy skouer. Hy word genoem: Wonderbare Raadgewer, Magtige God, Ewige Vader, Vredevors.

⁶Vir die uitbreiding van heerskappy en vir vrede sonder einde, sal hy op die troon van Dawid en oor sy koninkryk wees, om dit te vestig en te ondersteun deur reg en geregtigheid, van nou af en vir altyd. Die ywer van die Here, Heerser oor alle magte, sal dit doen.

⁷My Heer het 'n woord gestuur teen Jakob, en dit het in Israel geval.

⁸Die hele volk het dit ervaar, Efraim en die inwoners van Samaria, wat hoogmoedig en vol selfvertroue sê:

⁹“Bakstene het geval, maar met gekapte klip sal ons herbou. Wildevyebome is afgekap, met sederbome sal ons dit vervang.”

¹⁰Die Here het die vyande van Resin se mag teen hom verhoog en sy vyande aangehits –

¹¹Aram uit die ooste en die Filistyne uit die weste. Hulle het Israel gulsig verslind. Ondanks dit alles het sy toorn nie bedaar nie, en bly sy hand steeds uitgestrek.

¹²Maar die volk het nie teruggekeer na Hom wat hulle geslaan het nie, en die Here, Heerser oor alle magte, nie geraadpleeg nie.

¹³Die Here het van Israel kop en stert, palmtak en biesie, afgekap op een dag.

¹⁴Oudstes en gerespekteerdes, hulle is die kop, en profete wat leuens verkondig, hulle is die stert.

¹⁵Hulle wat hierdie volk moes lei, het misleiers geword, en hulle wat gelei moes word, het verward geraak.

¹⁶Daarom, oor hulle jong manne verheug my Heer Hom nie, en oor hulle vaderloses en weduwees ontferm Hy Hom nie. Hulle is immers almal van God vervreem, en is kwaaddoeners; elke mond verkondig dwaasheid. Ondanks dit alles het sy toorn nie bedaar nie, en bly sy hand steeds uitgestrek.

¹⁷Ja, goddeloosheid brand soos vuur, dit verteer doringstruike en onkruid; dit steek die struikgewas in die bos aan die brand, en dit dwarrel weg as rook wat opstyg.

¹⁸Deur die gramskap van die Here, Heerser oor alle magte, is die land in duisternis gehul. Die volk het soos kos vir die vuur geword; hulle het nie deernis met mekaar nie.

¹⁹Hulle verslind aan die regterkant, maar bly honger; hulle vreet aan die linkerkant, maar word nie versadig nie. Elkeen van hulle bly vreet aan die vleis van sy voorarm:

²⁰Manasse aan Efraim en Efraim aan Manasse, en hulle is saam teen Juda. Ondanks dit alles het die Here se toorn nie bedaar nie, en bly sy hand steeds uitgestrek.